Nâzım Hikmet Ran

NÂZIM HİKMET RAN, 20 Kasım 1901’de Selanik’te doğdu. Türkiye’de serbest nazımın ilk uygulayıcısı, Türk ve dünya şiirinin XX. yüzyıldaki en önemli isimlerindendir. Babası, Matbuat Umum müdürlüğü ve Hamburg konsolosluğu yapmış olan Hikmet Bey, annesi ressam Ayşe Celile Hanım’dır. İlk şiiri “Feryad-ı Vatan’’ı 1913’te, Galatasaray Sultanisi’nde  ortaokula  başladığı yıl yazdı. Aynı yıl 1917’de  Heybeliada Bahriye Mektebi’ne girdi. Moskova’ya giderek Doğu Emekçileri Komünist Üniversitesi’nde  Siyasal Bilimler ve İktisat okudu. 1923’te Türkiye’ye döndü; Yeni Hayat, Aydınlık gibi dergilerde çalıştı. Üzerindeki siyasal baskılar nedeniyle tekrar Sovyetler Birliği’ne gitti. 1928’de aftan yararlanarak döndü ve Resimli Ay dergisinde çalışmaya başladı. 1938’den 1950’ye dek hapis yattı, 1950’de Sovyetler Birliği’ne kaçtı. 3 Haziran  1963’te  bir kalp krizi sonucunda hayata veda etti. Şiirleri; Güneşi İçenlerin Türküsü (1929, Bakû), 835 Satır (1929), Jokond ile Si-Ya-U (1929), Varan 3 (1930), 1+1=1 (1930), Benerci Kendini Niçin Öldürdü? (1932), Gece Gelen Telgraf (1932) Taranta Babu’ya Mektuplar (1935), Simavne Kadısı Oğlu Şeyh Bedreddin Destanı (1936), Memleketimden İnsan Manzaraları (1966-1967); oyunları, Kafatası (1932), Bir Ölü Evi (1932), Unutulan Adam (1935), İvan İvanoviç (1956), Sabahat (1965), İnek (1965), Yolcu (1966), Yusuf ile Menofis (1967); romanları Kan Konuşmaz, Yaşamak Güzel Şey Be Kardeşim (1966); mektupları Kemal Tahir’e Mapushaneden Mektuplar (1968), Oğlum, Canım Evladım, Memedim (1968), Bursa Cezaevinden Vâ’Nû’lara Mektuplar (1970), Nâzım ile Piraye (1975) başlıkları altında toplandı. Takma adla yazılar yazdı, çeviriler yaptı. Nâzım Hikmet film yönetti, senaryolar yazdı, hayatının bir dönemi Mavi Gözlü Dev adıyla sinemalaştırıldı, şiirleri bestelendi, resim çalıştı; hayatı ve eserleri onlarca kitaba konu oldu. Bütün eserleri 29 ciltte toplandı.

Yazarın Kitapları

Çevirmenin Kitapları

Editörün Kitapları

Düzeltmenin Kitapları

Tasarımcının Kitapları